7 Ocak 2011 Cuma

run away, run away.
      run away.
            just one second,
                  and i was left with nothing.
                         her fragrance still pulsating through damp air.
                                                                  that day came to an end.

                                                                  and she had lost in me, 
                                                                                her credence.
Başında çobanı bile olmayan sürü gibiler.

Yine de herkes kendinin çoban köpeği olmuş tepelere sürüyor kendini.

Yokuşa sürmesin insanlar kendi kendilerini. Otursunlar bir yamaca.

Aşağıdaki yolu izlemek nasıl da keyiflidir arkanda koca dağ varken.

Ama onlar bilemeyecekler

Koştursunlar kendilerini.

Yorsunlar.

Ben yamacımda oturmuş, yine yolu izliyor olacağım.

Hiç dağın tepesine bakmadan

O tepeye kimler koşturuyor merak etmeden.

Koyun olup tepeye koşacağıma

Kendim olur otururum bir köşeye

Bence koyunlar uzağı pek göremez.

Benimse lenslerim bile var.